İçeriğe geç
Politika

KHK Zulmünün Üzerinden 10 Yıl Geçti: Adalet Olmadan Barış Olmaz!

KHK'lar iptal edilmeli, hukuki engeli bulunmayanlar görevlerine iade edilmeli, adil yargılanma hakkı ihlal edilenler için yeniden yargılama yolu açılmalıdır. Çünkü biz biliyoruz ki: Adalet olmadan demokrasi, demokrasi olmadan özgürlük, özgürlük olmadan da gerçek bir barış mümkün değildir.

Bu yazının seslendirmesi


15 Temmuz darbe girişiminin ardından ilan edilen OHAL döneminde çıkarılan Kanun Hükmünde Kararnameler (KHK) aracılığıyla yüz binlerce insanın hayatı altüst edildi. Aradan yaklaşık 10 yıl geçti. Ancak KHK’larla yaratılan mağduriyetler sona ermediği gibi, hak arama mücadelesi de devam ediyor. Bu süreçte KHK’lılar, yalnızca işlerini ve ekonomik güvencelerini kaybetmediler; aynı zamanda toplumsal itibarları, mesleki kimlikleri, sosyal ilişkileri ve gelecekleri de ağır biçimde zarar gördü. Bugüne kadar 216 farklı türde hak ihlali uğradılar. Üstelik bu ihlallerin önemli bir bölümü hâlâ yaşanmaya devam ediyor. On yıl boyunca değişen siyasi dengeler ve toplumsal koşullar oldu. Ancak KHK sorununda kayda değer bir çözüm üretilemedi. İnsanların hayatlarını doğrudan etkileyen bu kadar büyük bir hukuksuzluğun hâlâ çözümsüz bırakılması, yalnızca KHK’lıların değil, hukuk devleti ve demokrasi iddiasında olan bütün toplumun sorunu.

Çözüm aslında çok açık ve basittir: KHK’lar iptal edilmeli, hukuki açıdan herhangi bir engeli bulunmayanlar derhal görevlerine iade edilmelidir. İhraçların yol açtığı bütün maddi ve manevi kayıplar giderilmeli, insanların mesleki itibarları ve toplumsal hakları yeniden tesis edilmelidir. Bu süreçte ceza alan KHK lılar açısından da adaletin gereği yerine getirilmelidir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Demirhan ve Diğerleri kararında ortaya koyduğu hukuki tespitler de dikkate alınarak, adil yargılanma güvencelerinin ihlal edildiği davalarda etkili başvuru ve yeniden yargılanma yolları açılmalıdır. Hiç kimse adil yargılanma hakkından mahrum bırakılarak mahkûm edilemez. Hukukun temel ilkesi, herkes için adil ve bağımsız yargılanma hakkının güvence altına alınmasıdır.


Barış süreci ve KHK çelişkisi

Bugün Türkiye yeni bir dönemin eşiğindedir. Toplumsal barışın, demokratikleşmenin ve kardeşliğin konuşulduğu bir süreç yaşanıyoruz. Bu sürecin başarıya ulaşabilmesi için geçmişin acılarıyla ve hukuksuzluklarıyla yüzleşmek gerekiyor. Tam da bu noktada önemli bir çelişkiyle karşı karşıyayız. Barış talebini dile getirdikleri için imza veren Barış Akademisyenleri hâlâ görevlerine iade edilmedi. Yine barış, demokrasi ve toplumsal uzlaşma taleplerini dile getirdikleri için ihraç edilen KESK’li kamu emekçilerinin önemli bir bölümü de hâlâ görevlerinden uzakta.


Barışı savunmak suç değildir. Barış talebini dile getiren akademisyenleri ve kamu emekçilerini cezalandırırken aynı zamanda toplumsal barıştan söz etmek ciddi bir tutarsızlık olduğunu düşünüyorum. Barış yalnızca silahların susması değildir. Barış; hukukun üstünlüğünün kabul edilmesi, farklı düşüncelerin özgürce ifade edilebilmesi, hak ihlallerinin giderilmesi ve insanların eşit yurttaşlar olarak yaşayabilmesidir. Bu nedenle KHK meselesi, barış ve demokratikleşme sürecinin dışında tutulamaz. Aksine, bu sürecin en önemli başlıklarından biri olmak zorundadır. Çünkü geçmişin hukuksuzluklarıyla yüzleşmeden, mağduriyetleri gidermeden ve adaleti tesis etmeden kalıcı bir toplumsal barış inşa edilemez.

Siyasi partilere ve topluma çağrımızdır!

KHK meselesi bir siyasi partinin, bir sendikanın ya da yalnızca KHK’lıların sorunu değildir. Bu mesele, Türkiye’nin hukuk devleti olma iddiasının ve demokrasi sınavının önemli bir parçasıdır. Bütün siyasi partileri, Meclis’te temsil edilen tüm siyasi iradeleri, demokratik kitle örgütlerini, sendikaları, hukuk kurumlarını ve toplumu KHK mağduriyetleri konusunda daha duyarlı ve sorumluluk sahibi olmaya çağırıyorum. Artık yeni mağduriyetler yaratmanın, insanların hayatlarını belirsizlik içinde bırakmanın ve adalet arayışını zamana yayarak tüketmeye çalışmanın kimseye faydası yoktur. On yıl yeterince uzun bir zamandır. On yıldır çocuklarından, ailelerinden, mesleklerinden ve geleceklerinden koparılan insanların daha fazla beklemeye tahammülü kalmamıştır.
Unutulmamalıdır ki adalet, bir gün herkese lazım olacaktır. KHK’lıların talebi ayrıcalık değil, hukuktur. İstedikleri bir lütuf değil, anayasal ve evrensel haklarının teslim edilmesidir.


KHK’lar iptal edilmeli, hukuki engeli bulunmayanlar görevlerine iade edilmeli, adil yargılanma hakkı ihlal edilenler için yeniden yargılama yolu açılmalıdır. Çünkü biz biliyoruz ki: Adalet olmadan demokrasi, demokrasi olmadan özgürlük, özgürlük olmadan da gerçek bir barış mümkün değildir.

Bu yazıyı paylaş

Yazar

Münir Korkmaz

Mesleğimin başından itibaren öğretmen örgütlülüğü içinde yer aldım. Abc dergisinin dağıtımında, Eğit-Der’in kuruluşunda ve Eğitim-İş’in kuruluşunda aktif rol aldım. Daha sonra Eğitim Sen’in kuruluşundan itibaren üyesi oldum ve sendikamın çeşitli kademelerinde görev üstlendim. Sendikanın aldığı tüm eylem ve etkinliklere katıldım. Özellikle barış ve demokrasi taleplerinde daima en önde olmaya çalıştım.

Yorum yazın

Yayımlanmaz.

Yorumunuz yayımlanmadan önce onaydan geçer, bu yüzden hemen görünmez.