Gülistan, Rojin, Rabia Naz

Gülistan Doku davası yeniden açıldı. Daha doğrusu, daha önce açılmış gibi gösterilen bir dosyanın gerçek anlamda soruşturma ve yargılama süreci şimdi başlıyor.

Türkiye’de faili meçhul bırakılan ya da “intihar” süsü verilen pek çok kadın cinayetinde olduğu gibi, Gülistan Doku dosyasının da üzerinin kapatılmak istendiği başından beri açıktı. Bir kadın cinayetini daha görünmez kılmak, unutturmak için sistemli bir çaba yürütüldü. Adli tıptan adliyeye uzanan süreçte, şüpheli ve ona yardım ettiği iddia edilen kişilerle ilgili ciddi soru işaretleri oluştu. Dönemin Tunceli Valisi ile ilgili iddialar kamuoyuna yansıdı. Ancak tüm bu müdahalelere rağmen, başta Gülistan’ın ailesi ve kadınların örgütlü mücadelesi bu dosyanın kapanmasına izin vermedi.

Bugün gelinen noktada açık olan bir şey var. Bu rahatlığın kaynağı cezasızlık politikasıdır. Eğer birileri, böylesine ağır bir suçun üzerini örtmeye çalışırken dahi kendini güvende hissediyorsa, bu yalnızca bireysel bir cesaret değil; sistemsel bir güvencenin sonucudur. Son süreçte, cenazenin yerinin değiştirilmiş olabileceğine dair iddialar, acılı aile için yeni bir umut yarattı. En azından bir mezara ulaşabilme ihtimali… Bu ülkede artık adalet talebi, çoğu zaman yalnızca bir mezar taşına ulaşma isteğine kadar indirgenmiş durumda. Ama mesele yalnızca Gülistan Doku değil.

Bu coğrafyada kayıplar bir istisna değil, bir gerçeklik. Yıllardır kayıp yakınlarını arayan Cumartesi Anneleri, Rojin Kabaiş, Rabia Naz Vatan ve daha niceleri… Hepsinin ortak talebi aynı; etkili, bağımsız ve şeffaf bir soruşturma. Ve en temel hakları olan gerçeğe ulaşma hakkı.

Akın Gürlek, göreve geldikten sonra Gülistan Doku dosyasında yargı sürecinin başlayacağını ve Rojin Kabaiş dosyasının da aydınlatılacağını ifade etti. Bu açıklama, devletin bu dosyaları aydınlatabilecek güce sahip olduğunu bir kez daha gösteriyor. Ancak asıl mesele güç değil, irade meselesidir. Toplum artık istenirse dosyaların açılabileceğini, delillerin bulunabileceğini, sorumluların yargılanabileceğini çok iyi biliyor. Bu nedenle yapılan her açıklama, aynı zamanda bir sınavdır. Umarız bu kez verilen sözler, halkın ağzına çalınan bir parmak bal olarak kalmaz. Umarız bu kez gerçekten adalet yerini bulur.